Zaterdag 2 november. De horror-herfst gaat zijn laatste maand in. Het is rustig, zonnig, droog en dus gewoon goed voetbalweer. Wat zou ons Omlandia-clubje ons vandaag weer laten zien? Vijf nederlagen op rij noteerden we. Het dal zal toch ooit eens in zicht zijn, hoop je. De onderkant van de ranglijst in elk geval wel.
Aduard trok alle registers open om 'buitenlanders' tegen te houden. Wegen waren opgebroken of compleet omgelegd, vele hekken geplaatst, blokkeer-Groningers en modder, gevallen blad en water het randdecor. Het voetbalveld werd uiteindelijk via een onnavolgbare route via Noordhorn, Den Ham en spoorloos verdwenen brug bereikt.
De navigatie-software was vanzelfsprekend 'up-to-date' met een 'recente' versie van twee jaar geleden. Software die me ook nog eens bijna het Van Starkenborghkanaal in liet rijden en mij tegelijkertijd meldend dat ik mijn doel daarmee had bereikt. Ook nog eens aan de verkeerde kant van dit watertje.
Als er iets goed voor je humeur is, dan zijn het dit soort zaken wel. We gaan naar het voetbal. Aduard stond iets hoger op de ranglijst met twee gewonnen wedstrijden. Een moeizaam scorend elftal en een redelijk goede verdediging de indicatie vooraf volgens de statistieken. Hieronder de realiteit van deze dag.