Hoor de wind waait door de bomen
 |
| Het waaide dus hard deze 5 december 2015 |
Spelvreugde(tranen)
Straks Omlandia A1-Veendam 1894 A1, maar eerst nog even wat anders.
Achteraf weten we alles beter. Achteraf lijkt het beter te zijn geweest, dat Omlandia als vereniging had besloten om de A-junioren allen (team 1 en team 2) gezamenlijk te laten trainen. Voor het eerst in jaren zijn er twee A-elftallen (een wonder!) en dat verdient met een toekomstblik op de senioren dan ook wat extra aandacht van de club aldus mijn bescheiden mening.
Immers, je zit met tieners op de HBO of MBO, of ze zitten in een eindexamenklas en ze hebben soms bijbaantjes. Regelmatig zijn er daarom redelijk wat afzeggingen.
Daarnaast lijkt een blessurepercentage van circa twintig procent wel ingecalculeerd te kunnen worden. Met twee teams van 14 personen kom je dan gemiddeld op ruwweg twintig man uit voor de training, een heel mooi aantal om te trainen.
Bijkomend voordeel als trainer/coach is dat je al snel weet wat voor vlees er nog in de kuip zit bij het tweede team en wie er in geval van nood het beste eventueel bij het eerste team kan invallen. Ik weet niet anders, dat er bij de senioren in de jaren tachtig met vele teams gezamenlijk werd getraind. Groepen van dertig man, geen punt allemaal en hartstikke leuk.
Zo is het dus
niet gegaan. Het gevolg is dat door het slechte weer, vele blessures en daardoor een (te klein?) resterend groepje niet is getraind bij de A1-junioren de laatste weken. Tot grote spijt en frustratie bij sommigen, want voetbal is hun leven. Je verheugt je ook op de training, omdat je beter wil worden, maar ook trainen leuk vindt. Spelvreugde is de basis voor dit alles. Zonder spelvreugde kun je het in de sport wel vergeten en daar moeten we dus zuinig mee omspringen, zodat het niet verloren gaat.
Waarom deze raadselachtige inleiding zult u denken?