Een ogenschijnlijk normale dag

Sammy, supporter en het altijd met me eens

Mis

17 maart 2020. Het is inmiddels dag 2, dat ik thuis werk. De dag na Rutte zijn toespraak. Ook verantwoordelijk voor veel afbraak in de zorg- en verplegingssector in de laatste tien jaar. Misschien een missertje.

Als OR-lid voelde ik het al aankomen vorige week. Je leest het nieuws, ziet de taferelen in Italië en je wordt wat eerder geïnformeerd over het een en ander. De ene app na de andere volgde elkaar opeens in rap tempo op. De andere OR-leden en collegae, dachten eerst nog even dat de moedermaatschappij geen actie zou ondernemen. Ze hadden het mis.

Het is nagenoeg exact een jaar na een cyber-attack op ons concern. Hoe is het mogelijk, wat een timing. Trots wisten we als enige dit laatste hier in de provinciale vestiging nog na zo'n vier uur te stoppen, maar wel met maandenlange en ook wereldwijde gevolgen. Een flauw aftreksel wat mogelijk nu staat te gebeuren.

Voor mij was de 'eye-opener' de Italiaanse verpleegster, die vorige week op de radio zo'n hartverscheurend verhaal vertelde, dat je de verschrikkelijke beelden in het ziekenhuis bijna letterlijk en figuurlijk voor je zag.

Zelf memoreerde ik langdurig de griepgolf van twee jaar geleden, die een eindresultaat telde van 9400 (!!) meer doden, alleen al in Nederland. Een ruime 900.000 grieppatiënten, en dus 1% sterfte. Geen krant, die, behalve aan de lange duur, er destijds aandacht aan besteedde. Ook, omdat het trouwens niet direct als zodanig in sterftecijfers naar boven kwam. Kortom, ook ik dacht eerst, dat het allemaal wel zou meevallen. Ik had het mis.

Nu lijkt het anders te worden. Hoe je het ook wendt of keert, het is een feit dat we, nagenoeg de hele wereld, in één klap gestopt zijn kopen. Min of meer verplicht, in opdracht van de overheid worden we immers stilgezet. Werkelijk met alles zijn we al haast gestopt, behalve eten en slapen. Er komt in het bedrijfsleven maar nauwelijks meer een order binnen. En dan gaat het mis.

Een vleugelslag van een vlinder in Azië kan aan de andere kant van de wereld een storm betekenen, aldus de chaos-theorie. Als er iets van toepassing is in de huidige wereldsituatie dan lijkt dit het wel. Een ongelooflijk microscopisch klein stukje erfelijk materiaal, nog veel kleiner dan een bacterie, wordt de komende tijd de bron van veel ellende. In dit geval het Corona-virus.

Ondertussen was het thuis moeizaam om je draai te vinden. De beveiligde verbinding kwam niet tot stand. Altijd denk ik, dat het dan aan mij ligt. Dat bleek niet het geval. Ondanks een 24-uurs-griepje (echt!) in het weekend toch naar kantoor 's middags.

Op de weg was het toch nog redelijk druk. "Hoepel maar snel weer op met dat rare kuchje", kreeg ik bij vertrek te horen in het qua mensen inmiddels, onnatuurlijk stille, gehalveerde kantoor.

Ogenschijnlijk dus een normale dag.

Mogelijke periodetitel Omlandia na winst in Holwierde

Holwierde 1 - Omlandia 1

Zo vader, zo zoon

Zaterdag 7 maart. De lente breekt meer en meer door. Volop zon in de ochtend, gevolgd door wolken en halverwege de middag een steeds killer wordende wind. Het is zo'n 10º.

Tegenstander van Omlandia 1 is Holwierde. De laatste won op 5 oktober in Ten Boer met 4-1 Toen tegen een heel ander Omlandia-team, vooral in mentaal opzicht.

Een terugblik. Na een verschrikkelijke competitiestart staat Omlandia stijf laatste bij het einde van de strijd om de eerste periodetitel. Ook nog eens met een verschrikkelijk doelsaldo, en dus is het team degradatiekandidaat op dat moment. Sommigen, "voetbalkenners", praten nog steeds over degradatie.
Inmiddels, Omlandia staat voor aanvang van de wedstrijd op de negende plek en krijgt maar nauwelijks meer een doelpunt tegen. Een periodetitel was zelfs vandaag mogelijk geweest ware het niet dat er één cruciale wedstrijd was afgelast.

Om 14.35 uur floot scheidsrechter Atema voor de aftrap. Hij zou een drukke middag krijgen.

Omlandia 1 revancheert zich tegen Stadspark

De blauw-witte kolonne van Omlandia in de slotfase.

Zaterdag 15 februari. De vroege ochtend sinds lange tijd weer eens gestart met 10km hardlopen. Een vorm van straftraining. Cursussen buitenshuis zijn calorieën-leveranciers vanwege de gezelligheid en eet-extraatjes.
Ook hardlopen op de agenda, omdat dit weekend de wind alweer spelbreker lijkt te worden voor talloze activiteiten, met name op zondag net zoals het stormachtige weekend ervoor.

Op het Ten Boerster sportpark stond Stadspark 1 om 14.30 klaar voor de return. Vorige keer verloor Omlandia in prachtig herfstweer na een 1-3 voorsprong met 5-3. Een wedstrijd om maar snel te vergeten wat de Omlandia-aanhang in Ten Boer en omstreken betreft.

Een beetje Omlandiaan moet inmiddels ook versteld staan van de metamorfose van het 1e team. Zo staan ze stijf onderaan bij het afsluiten van de eerste periode. Nu zijn ze kandidaat periodetitel twee. De laatste telt wel negen wedstrijden en geen acht zoals ik eerst dacht.

Bij aanvang van de wedstrijd begon de wind toch al wel een factor van belang te worden. Omlandia had de wind tegen in de eerste helft.

Omlandia steelt de overwinning terug van HFC'15

Dit zou toch een strafschop moeten zijn.

Periodekampioen?

Zaterdag 8 februari. De dag voor Ciara, een storm die met indrukwekkende snelheid en mogelijk met veel (schade-)kracht op ons afkomt. Ik verwacht een record op weerstation Ten Boer (nu: 89 km p/u) sinds de aanschaf.

Ook met veel wind en bijna stormachtig verliep het op 27 oktober 2018. HFC'15 zet in één helft met vier verre vrije trappen en afstandsschoten Omlandia op een nagenoeg onoverbrugbare achterstand van 0-4 bij de rust. De wedstrijd ging met 2-4 verloren. Ik telde die dag slechts twee gewone aanvalskansen voor de HFC'ers.

Beide ploegen hebben inmiddels kennisgemaakt met de laatste positie. Omlandia krabbelt zich langzaam naar de middenmoot. HFC'15 kan alleen met winst het zich enigszins gemakkelijker maken en Omlandia dan met een punt verschil in zicht krijgen. Gelukkig is de wind vandaag in elk geval niet de spelbreker.

Omlandia 1 op herhaling tegen Helpman 1

Helpman 1 - Omlandia 1 (zwart); vrije trap Omlandia

1 februari 2020. De tweede helft van de competitie gaat van start. Het is eerder herfst- dan winterweer. Een dikke 10º en er staat een krachtige Zuidwester wind waardoor het toch koud is voor vooral de toeschouwers. Gelukkig is het droog.

Opnieuw is Helpman 1 de eerste tegenstander en voor aanvang van de wedstrijd 2e op de ranglijst (Omlandia 9e). In september werd het 2-2. Helpman keek toen nog tegen Omlandia op als ex-2e resp. 1e klasse club. Het laatste bleek niet nodig, maar toch werd een 0-2 voorsprong door de gastheer van vandaag destijds onnodig weggegeven.

Deze zaterdag staat er inmiddels een iets ander team bij Omlandia op het veld. Zowel voorin als achterin staat er nu meer 'power' op het veld. Belangrijker is misschien nog, dat het team weer in zichzelf lijkt te gaan geloven. Mocht dit zo kunnen blijven dan verwacht ik een heel andere en veel betere tweede seizoenshelft. Maar dat kan al gauw natuurlijk als je laatste hebt gestaan.

Een rare start werd het ook. 15.11u werd er pas gefloten voor de aftrap, omdat de netten nog gerepareerd moesten worden. De rust werd opgerekt tot bijna 25 minuten, omdat de thee ontbrak voor de scheidsrechter. "Schoonheidsfoutjes", zullen we maar zeggen. Er zouden er nog meer volgen.

Keihard werkend Omlandia 1 naar winst tegen Glimmen

Omlandia 1 belaagt het Glimmer doel

Zaterdag 25 januari. De voetbalcompetitie wordt hartje horrorwinter hervat. In Ten Boer staat een "6-punten-wedstrijd" op het programma. Omlandia 1, vanuit het dal zich omhoog krabbelend, tegen Glimmen 1, inmiddels laatste.

De sneeuwklokjes staan al enige weken te bloeien, idem de hazelaar, lentetaferelen. Toch is het deze dag kil, waterkoud en grauw langs de lijn met zo'n drie graden. Het wachten was op een hopelijk hartverwarmende wedstrijd.

Onder leiding van de uitstekend fluitende scheidsrechter, mw. Brinkkemper, wordt er om half drie afgetrapt.

Omlandia 1 in slotfase onderuit tegen Velocitas

Uitstekende Velocitas-verdedi

7 december. Bij deze datum denk ik bijna automatisch aan Pearl Harbor waar de Japanners in 1941 op een rustige zondagochtend de VS volslagen onverwacht een verschrikkelijke klap uitdeelden met vernietiging van een groot gedeelte van hun vloot in de haven op dit eiland in de Stille Oceaan. Het betekende wel direct deelname van de VS, tot die dag neutraal, aan de WO II en achteraf misschien daardoor wel een verkorting van de oorlog.

In Ten Boer was Velocitas 1 gisteren de tegenstander van Omlandia 1. Velocitas, vijfde op de ranglijst. Dit team heeft met slechts tien tegentreffers kennelijk een super-verdediging en zal voor de meeste tegenstanders een taaie kluif zijn. Omlandia lijkt op de weg terug te zijn, maar of ze in staat zijn ook deze verdedigingslinie te slopen moest nog maar blijken. Van een verrassingsaanval was in elk geval geen sprake.

Omlandia 1 zet positieve trend in Loppersum voort

Loppersum 1-Omlandia 1 met regenboog

30 november, de laatste dag van de meteorologische herfst. Nagenoeg windstil, een felle, laagstaande zon onder de rook van de Lopster toren, en een zwaar, zompig kleiveld naast de ijsbaan zijn het decor bij de voetbalwedstrijd Loppersum 1 - Omlandia 1.

Sporthal De Boshal staat naast het voetbalcomplex. Vermoedelijk is deze in plaats van het bos gekomen of een grap, want de resterende bomen in de omgeving zijn haast op één hand te tellen.

Loppersum stond vooraf met vijf gewonnen wedstrijden en een gelijkspel in de subtop. Omlandia moet nagenoeg uit het graf komen na een desastreuze competitiestart. De laatste weken zit er echter een duidelijke verbetering in het spel van de Ten Boersters. De kunst is om nu deze opgaande lijn door te trekken. Ik heb er vooraf wel vertrouwen in. Dit op basis van statistieken (zie hieroder), maar ook enigszins logisch als je optimist bent.

Strooien met doelpunten als pepernoten bij Omlandia 1-Noordwolde 1

Weer dreigend gevaar in de Omlandia-verdediging

Ten Boer, 23 november. Sinterklaas arriveert met groot gevolg in het winkelcentrum van ons dorp. Idem dito Noordwolde 1 op het Omlandia-complex even verderop. Het Noordwolde-team van trainer Simon Schuil jr., ook Ten Boerster. Natuurlijk kent hij de Omlandianen door en door.

Net als Omlandia kent ook Noordwolde geen spectaculaire start van de competitie, maar boekte al wel twee overwinningen en twee gelijke spelen. Zal er een verrassing bij zitten vandaag? En voor wie?

Lukt het Omlandia 1 vandaag eindelijk eens om uit de onderste regionen op te stijgen? Het weer was in elk geval redelijk goed, het veld goed bespeelbaar, een thuiswedstrijd, en een andere invulling van de voorhoede. Dit alles zou perspectief moeten bieden.
Alleen de toeschouwers stonden dankzij een stevige en frisse Oostenwind te kleumen langs het veld. Gelukkig werd het een hartverwarmende pot voetbal.

Met een landelijke minuut stilte vooraf wegens discriminerende opmerkingen van een stel 'human beings' elders ging de wedstrijd van start.

Omlandia laat de muur weer vallen bij Groen Geel

Groen Geel 1- Omlandia 1, de eerste aanvallen

Zaterdag 9 november. Een koude herfstdag gestart met vorst en mist in de ochtend, 's middags gevolgd door regen bij een dikke 6º. Waterkoud was het. De eerste opgetuigde Kerstboom in de Kaakheemlaan gesignaleerd. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen.

Groen Geel 1 was op het Corpus den Hoorn-complex in Groningen de tegenstander van Omlandia 1 deze dag. Groen Geel vertoefde ook in de bovenste regionen van de ranglijst en Omlandia daarop roemloos onderaan. Toch wonnen onze Ten Boersters vorige week met tien man in Aduard en met een geweldige 'fighting spirit'. Groen en geel zijn ook de kleur van ergeren, maar daar wilde ik vooraf niet aan beginnen.

Er was dus hoop van te voren bij mij, want het spel was tegen Aduard zodanig positief dat ze er misschien een goed gevolg aan zouden kunnen geven. Dat kwam ook voornamelijk door de vorige week opgestelde en scorende spitsen. Ik hoopte en verwachtte dat deze twee in de voorhoede er weer zouden staan vandaag. En hopelijk stond ook de 'muur van Ten Buur' weer als een huis.

Dat was dus niet het geval.  (met excuus voor de 'natte'foto's)

Zwaarbevochten eerste winst Omlandia 1 in Aduard

'U hebt uw doel bereikt'

Zaterdag 2 november. De horror-herfst gaat zijn laatste maand in. Het is rustig, zonnig, droog en dus gewoon goed voetbalweer. Wat zou ons Omlandia-clubje ons vandaag weer laten zien? Vijf nederlagen op rij noteerden we. Het dal zal toch ooit eens in zicht zijn, hoop je. De onderkant van de ranglijst in elk geval wel.

Aduard trok alle registers open om 'buitenlanders' tegen te houden. Wegen waren opgebroken of compleet omgelegd, vele hekken geplaatst, blokkeer-Groningers en modder, gevallen blad en water het randdecor. Het voetbalveld werd uiteindelijk via een onnavolgbare route via Noordhorn, Den Ham en spoorloos verdwenen brug bereikt.
De navigatie-software was vanzelfsprekend 'up-to-date' met een 'recente' versie van twee jaar geleden. Software die me ook nog eens bijna het Van Starkenborghkanaal in liet rijden en mij tegelijkertijd meldend dat ik mijn doel daarmee had bereikt. Ook nog eens aan de verkeerde kant van dit watertje.

Als er iets goed voor je humeur is, dan zijn het dit soort zaken wel. We gaan naar het voetbal. Aduard stond iets hoger op de ranglijst met twee gewonnen wedstrijden. Een moeizaam scorend elftal en een redelijk goede verdediging de indicatie vooraf volgens de statistieken. Hieronder de realiteit van deze dag.