IJzersterk Omlandia A1 zet ongeslagen Veendam opzij

Veendam A1 na de wedstrijd

(Inclusief rectificatie doelpuntenmaker. Excuus Nieck.)

Zaterdag 19 september. Op weg naar Veendam naar de roemruchte Langeleegte. Het weer gunt iedereen een schitterende herfstdag met zon, weinig wind en een ideaal voetbaltemperatuurtje. 

Tom Tom leidt ons in eerste instantie ogenschijnlijk naar een fietspad - een extra bord kan geen kwaad Veendam -, een stel opgeschoten Veendammer jongelui sturen ons vervolgens nog eens met een kluitje het riet in, maar uiteindelijk werd de goede parkeerplaats bij het oude stadion toch nog gevonden. Veendam A1 was onze ongeslagen tegenstander met al twee gewonnen wedstrijden. Omlandia A1 stond nog steeds met lege handen en zou het vandaag mogelijk weer moeilijk krijgen tegen deze koploper. 

Met Vincent Jonkman was de strategie de dag ervoor al even doorgenomen. Om kort te zijn: drie punten binnen slepen en bij voorkeur met dubbele cijfers. Het motto: hoe je het doet, doet er niet toe, als je het maar doet. Het team heeft zich nagenoeg perfect aan de opdracht gehouden. Op naar de wedstrijd.

Omlandia A1 verrast door Grootegast

Tweede competitieverlies

Vaak toch wel goede Omlandia-aanvallen

Zaterdag 12 september in Ten Boer. Het is aangenaam en zacht herfstweer met een schraal zonnetje. Op het gras zien we twee ploegen die beiden hun eerste competitiewedstrijd hebben verloren. Omlandia vorige week met 3-2 tegen GRC en FC Grootegast A1 werd zelfs in de pan gehakt met 6-2 tegen HFC´15 uit Hoogkerk.

Vanzelfsprekend willen beide ploegen de nederlaag graag recht trekken deze dag en de vraag was dus vooraf wie er aan het langste eind zou trekken.
Nog altijd zien we een kleine ziekenboeg bij Omlandia A1, toch wel een kleine aderlating. Zowel verdediger Nieck Baljeu als spits Ricardo van Coevorden moesten aan de kant blijven. De vervangers van de dag waren Erwin Bos en nu ook weer Ian Spijksma.

Even over half drie werd er afgetrapt en had het Omlandia-team binnen een minuut 1-0 kunnen staan ware het niet, dat ....

Zomer 2015 Ten Boer kent vele ups en downs

Een met engelengeduld gemaakte foto door 'what's in a name'
Angela Dijkhuizen. Onweer in Ten Boer op 16 juli 2015

De zwaarste zomerstorm in tijden trof Nederland op 25 juli. Toch ontsnapte de provincie Groningen en een deel van Drenthe grotendeels aan het natuurgeweld, omdat dit gebied tot halverwege de middag als het ware in het oog van de 'cycloon' zat.

Degenen, die juist hartje zomer vakantie kregen en in Nederland bleven, hadden dikke pech dit jaar. Vanaf 18 juli sloeg het weer volledig naar depressieweer om. Veel, heel veel regen volgde. Tot 23 juli viel de schade nog mee met zelfs nog twee droge dagen, maar vervolgens werd niet één, maar wel twee tandjes bijgeschakeld. Een dikke week met ongekende plensregens, veel wind en dus op 25 juli stormachtig weer en een temperatuur, die de 20º niet meer overschreed. Pas op de laatste dag van de maand juli volgde een verbetering.

'Verschrikkelijk was het en de kachel moest zelfs aan', aldus de thuisblijvers. Natuurlijk grote pech voor onze vakantiegangers alhier, maar verder was de zomer toch alleszins redelijk.

Teleurstellende start Omlandia A1 in competitie tegen GRC A1

GRC-complex, tevens trainingsterrein FC Groningen 

We schrijven zaterdagochtend 5 september 2015. De start van de voetbalcompetitie staat in heel Nederland op het programma. Omlandia A1 mocht naar Groningen waar om 11.00 uur GRC A1 de eerste tegenstander zou zijn. De club van een oude bekende en andere bekenden. De club van vroegere teamgenoot Carlos en waar ook ooit de Koemannetjes hun eerste voetbalschreden zetten.

Het weer was eigenlijk maar knap waardeloos. De regenbuien gutsten met grote regelmaat uit de hemel, de stevige wind deed al menigeen even bibberen en de temperatuur paste zich hierbij naadloos aan, in negatieve zin dan wel te verstaan. Pas na de middag knapte het enigszins op en kwam de zon te voorschijn.

Omlandia startte de wedstrijd overdonderend. Er werd supergoed gevoetbald in het eerste kwartier en de gedachte van `dubbele cijfers´ gingen al weer snel door het hoofd. Ik ging er eens goed voor staan in een omgeving die vergeven van de wespen bleek te zijn. Zeker gek op kunstgras deze beesten.

Omlandia A1 verschalkt ook hoofdklasser DVC

Ernstige en pijnlijke blessure in goede en vele handen

´Bommen Berend´ zorgde ervoor dat spits Ricardo van Coevorden op de bank zat met een knieblessure.  Al ruim 340 jaar is BB dood en toch nog altijd de naweeën dus. Niet getreurd verder, want voor spelers en toeschouwers was het weer bij aanvang perfect op deze zaterdag 29 augustus en in de tweede helft misschien al weer aan de iets te warme kant en een felle zon.

Op de agenda hoofdklasser SJO DVC A1 uit Appingedam voor de derde en laatste bekerwedstrijd in deze poule van vier. Opnieuw ga je er vooraf vanuit dat het klasseverschil wel op één of andere manier zichtbaar zou zijn. Net als afgelopen dinsdag bleek daar totaal geen sprake van te zijn. DVC had zijn eerste twee wedstrijden verloren, zou op zoek moeten zijn naar eerherstel, maar de Omlandianen zagen absoluut geen op en top gemotiveerde tegenstander.

Het ging vandaag vooral om de eer, want NEC Delfzijl lijkt, met twee gewonnen wedstrijden, een veel beter doelsaldo en nog één te spelen wedstrijd, niet meer in te halen.
(extra grote fotoreportage van Greetje Dijkhuizen)

Subliem Omlandia A1 strijdend naar winst tegen WVV A1

'Vijftig tinten grijs' was de lucht bij het begin van de wedstrijd deze 25e augustusavond in Ten
Boer. De lucht al licht zwanger van het vocht wat zeker zou gaan vallen, maar het was bij aanvang nog droog.
De tegenstander van A1 was vandaag het één klasse hoger spelende WVV A1 uit Winschoten. In theorie dus wat sterker.

Het strijdtoneel was veld drie op het Omlandia-complex. Voor de lichtgewichten en snelle jongens net altijd wat lastiger vanwege de vochtige, zware kleigrond en het meestal niet kort gemaaide gras.

De vraag vooraf was of onze jongens de klap van zaterdag al weer verwerkt hadden. Ik kan kort en bondig zijn, want een volmondig 'ja' is het antwoord.

Alleen in het begin oogde het spel van WVV best wel gevaarlijk en hebben ze kansrijke aanvalssituaties weten te scheppen, maar ook Omlandia was vanaf de eerste minuut goed bij de les.

Omlandia A1 verliest bij NEC Delfzijl na kansenfestival

"Waarom bent u wereldkampioen geworden?" werd een keer als vraag aan schaker Karpov gesteld. Het simpele antwoord: "Ik haat verliezen."  

Warm was het deze eerste officiële voetbalzaterdag 22 augustus, een dikke 25 graden en een felle zon. Omlandia A1 moest voor de beker naar NEC Delfzijl A1.

Een gelijkwaardige tegenstander, want ze zullen dit team ook in de competitie gaan tegenkomen. Slechts twee trainingen had Omlandia in de benen, terwijl NEC Delfzijl al 'vijf weken' getraind had. Hartje vakantie, maar heel Delfzijl blijft kennelijk thuis, want A1 moest trainen. Gelooft u het zelf? Mentaal was deze zogenaamde fysieke conditievoorsprong echter vooraf al in de Omlandia-hoofden geprent.

Een nieuw seizoen, een nieuwe selectie. Toch kent het merendeel van de jongens elkaar van haver tot gort en hebben ze al zo'n vier keer een kampioenschap met elkaar mogen vieren. Met de samenwerking zit het dus wel snor dus voor het komende seizoen, denk ik.

Op naar de wedstrijd.

Slippertjes

Geweldig genoten

Venetië

"Als het maar een warm land is" was één van de eisen van het jongere deel van het gezin ergens begin 2015. Het werd een warm land, bijzonder heet zelfs dit keer.

Jarenlang heb ik het weten tegen te houden, maar de procentuele invloed van de rest ging langzaam richting de vijftig procent. Ondanks een hartstochtelijk betoog om een ietsiepietsie-koelere regio op te zoeken, delfde ik het onderspit. Het werd Italië.

Met 'de vlam in de pijp' werd dus de Brennerpas overgestoken en belandden we voor de eerste keer als gezin in een Mediterraan klimaat. Weer een vinkje op de bucket-list van dochterlief er bij. Nog maar zo'n duizend te gaan.

Vakantie 2015 en waar ik al bang voor was, werd direct bewaarheid. Gestaag kroop de temperatuur al bij de eerste de beste zuidelijke alp omhoog. 35º, 36, 37, 38, 39 en, ja hoor, ook 40º kwam op de autothermometer in beeld in de gelukkig verder nog koele auto.

Buiten de auto sloeg de zon en de hitte onverbiddelijk toe. Lamgeslagen was je al na een seconde bij een tussenstop. "Wat is hier leuk aan?", denk je stiekem om de gezinspret niet direct te verstoren. Vier dagen later zou de hitte pas zijn hoogtepunt bereiken aldus de prognoses. Een alleraardigst vooruitzicht dat het nog heter kon worden.

Het meisje in de trein

Engel

Meisje in trein  (bron: HPDeTijd)

"Kan ik hier plaatsnemen?" De vraag kwam van een zojuist de coupé binnengestapte jonge medepassagiere. Vanzelfsprekend kon ik daar geen bezwaar tegen hebben. Wel enigszins verrast door het verzoek, want het merendeel van de coupé was niet of nauwelijks bezet. "Een niet onprettig gezicht", flitste het nog door me heen.

Achteraf bleek deze zondag 3 augustus de warmste dag van augustus 1986 te zijn geweest, misschien wel van het jaar zelfs. Het was daardoor klam en heet in de trein. Een klein half uur daarvoor was ik 's middags in Groningen ingestapt. Op weg naar Schiphol waar ik samen met een oude kennis verder zou reizen. Eerst de stoptrein en dan overstappen in Amersfoort. Een week Ibiza zou mijn welkome vakantiebestemming van het jaar zijn. Tenminste, dat dacht ik vooraf deze zondag.

In Beilen was zij ingestapt. Ik verzonk, na mijn vermoedelijke licht aarzelende toestemming op haar vraag en mijzelf kennende, weer in mijn literatuur. Ook aan de overkant werd even later een boek gepakt. Vanuit mijn ooghoeken zag ik 'Een vlucht regenwulpen' tevoorschijn komen. Het bekendste boek van Maarten 't Hart. Lichtelijk begon de hartslag toe te nemen.

Hardlopen - Piriformis syndroom en blessure

Het beeste beentje voor de andere leggen en andersom
 (Pirformis-oefening)

Ergens begin november 2014 traden de eerste verschijnselen op bij het hardlopen. In de laatste kilometers van een trainingsrondje van 8 - 10 kilomer plotseling een toename van een zeurende pijn in de bilstreek. 'Het zou de regen en de kou wel zijn', denk je in eerste instantie. Dus het maar even wat rustiger aandoen was mijn eigen advies.

In eerste instantie leek het telkens vrij snel weer over te zijn, maar ergens half november nam het ernstiger vormen aan. Totaal geen pijn in de rustperiode veranderde binnen 3 stappen bij het begin van een nieuwe hardlooptraining in een felle stekende pijn op dezelfde plek.

Ik was niet meer in staat te rennen. Na een kleine 50 jaar kwam de hardloopmachine plotsklaps piepend en knarsend tot stilstand. Wat nu?

Dierentuin Emmen, maar Zoo, zoo

Het is zomer en tijd voor wat lichtere kost.

Griekenland is dagelijks hot op de agenda en binnenkort zien we dezelfde toestanden opduiken vanaf 2016 in zuidelijk Drenthe. Want wat komt daar binnenkort? Een Zwam-paradijs voor dieren oftewel "Wildlands". Let op de letter a. Een bijna bodemloze put met geld wordt daar besteed voor een stel beestjes.

Geld in het water gegooid?

Even vooraf gezegd, wat mij betreft kunnen alle dierentuinen per direct gesloten worden. Die beesten horen hier niet en laat ze lekker rondlummelen in de oceaan, oerwoud of Noord- en Zuidpool is mijn motto. Dan heb je echt respect voor de natuur. Een enigszins vooringenomen standpunt dus. Desondanks toch mijn mening en wat feitjes.

De verwachtingen van de bedenkers zijn ontzettend hoog. Voornamelijk om bij iedereen het geldplaatje rond te krijgen van de inmiddels € 200 miljoen van de nieuwbouw. Toch zijn er wat signalen, die op rood staan.