Omlandia A1 verschalkt ook hoofdklasser DVC

Ernstige en pijnlijke blessure in goede en vele handen

´Bommen Berend´ zorgde ervoor dat spits Ricardo van Coevorden op de bank zat met een knieblessure.  Al ruim 340 jaar is BB dood en toch nog altijd de naweeën dus. Niet getreurd verder, want voor spelers en toeschouwers was het weer bij aanvang perfect op deze zaterdag 29 augustus en in de tweede helft misschien al weer aan de iets te warme kant en een felle zon.

Op de agenda hoofdklasser SJO DVC A1 uit Appingedam voor de derde en laatste bekerwedstrijd in deze poule van vier. Opnieuw ga je er vooraf vanuit dat het klasseverschil wel op één of andere manier zichtbaar zou zijn. Net als afgelopen dinsdag bleek daar totaal geen sprake van te zijn. DVC had zijn eerste twee wedstrijden verloren, zou op zoek moeten zijn naar eerherstel, maar de Omlandianen zagen absoluut geen op en top gemotiveerde tegenstander.

Het ging vandaag vooral om de eer, want NEC Delfzijl lijkt, met twee gewonnen wedstrijden, een veel beter doelsaldo en nog één te spelen wedstrijd, niet meer in te halen.
(extra grote fotoreportage van Greetje Dijkhuizen)

Subliem Omlandia A1 strijdend naar winst tegen WVV A1

'Vijftig tinten grijs' was de lucht bij het begin van de wedstrijd deze 25e augustusavond in Ten
Boer. De lucht al licht zwanger van het vocht wat zeker zou gaan vallen, maar het was bij aanvang nog droog.
De tegenstander van A1 was vandaag het één klasse hoger spelende WVV A1 uit Winschoten. In theorie dus wat sterker.

Het strijdtoneel was veld drie op het Omlandia-complex. Voor de lichtgewichten en snelle jongens net altijd wat lastiger vanwege de vochtige, zware kleigrond en het meestal niet kort gemaaide gras.

De vraag vooraf was of onze jongens de klap van zaterdag al weer verwerkt hadden. Ik kan kort en bondig zijn, want een volmondig 'ja' is het antwoord.

Alleen in het begin oogde het spel van WVV best wel gevaarlijk en hebben ze kansrijke aanvalssituaties weten te scheppen, maar ook Omlandia was vanaf de eerste minuut goed bij de les.

Omlandia A1 verliest bij NEC Delfzijl na kansenfestival

"Waarom bent u wereldkampioen geworden?" werd een keer als vraag aan schaker Karpov gesteld. Het simpele antwoord: "Ik haat verliezen."  

Warm was het deze eerste officiële voetbalzaterdag 22 augustus, een dikke 25 graden en een felle zon. Omlandia A1 moest voor de beker naar NEC Delfzijl A1.

Een gelijkwaardige tegenstander, want ze zullen dit team ook in de competitie gaan tegenkomen. Slechts twee trainingen had Omlandia in de benen, terwijl NEC Delfzijl al 'vijf weken' getraind had. Hartje vakantie, maar heel Delfzijl blijft kennelijk thuis, want A1 moest trainen. Gelooft u het zelf? Mentaal was deze zogenaamde fysieke conditievoorsprong echter vooraf al in de Omlandia-hoofden geprent.

Een nieuw seizoen, een nieuwe selectie. Toch kent het merendeel van de jongens elkaar van haver tot gort en hebben ze al zo'n vier keer een kampioenschap met elkaar mogen vieren. Met de samenwerking zit het dus wel snor dus voor het komende seizoen, denk ik.

Op naar de wedstrijd.

Slippertjes

Geweldig genoten

Venetië

"Als het maar een warm land is" was één van de eisen van het jongere deel van het gezin ergens begin 2015. Het werd een warm land, bijzonder heet zelfs dit keer.

Jarenlang heb ik het weten tegen te houden, maar de procentuele invloed van de rest ging langzaam richting de vijftig procent. Ondanks een hartstochtelijk betoog om een ietsiepietsie-koelere regio op te zoeken, delfde ik het onderspit. Het werd Italië.

Met 'de vlam in de pijp' werd dus de Brennerpas overgestoken en belandden we voor de eerste keer als gezin in een Mediterraan klimaat. Weer een vinkje op de bucket-list van dochterlief er bij. Nog maar zo'n duizend te gaan.

Vakantie 2015 en waar ik al bang voor was, werd direct bewaarheid. Gestaag kroop de temperatuur al bij de eerste de beste zuidelijke alp omhoog. 35º, 36, 37, 38, 39 en, ja hoor, ook 40º kwam op de autothermometer in beeld in de gelukkig verder nog koele auto.

Buiten de auto sloeg de zon en de hitte onverbiddelijk toe. Lamgeslagen was je al na een seconde bij een tussenstop. "Wat is hier leuk aan?", denk je stiekem om de gezinspret niet direct te verstoren. Vier dagen later zou de hitte pas zijn hoogtepunt bereiken aldus de prognoses. Een alleraardigst vooruitzicht dat het nog heter kon worden.

Het meisje in de trein

Engel

Meisje in trein  (bron: HPDeTijd)

"Kan ik hier plaatsnemen?" De vraag kwam van een zojuist de coupé binnengestapte jonge medepassagiere. Vanzelfsprekend kon ik daar geen bezwaar tegen hebben. Wel enigszins verrast door het verzoek, want het merendeel van de coupé was niet of nauwelijks bezet. "Een niet onprettig gezicht", flitste het nog door me heen.

Achteraf bleek deze zondag 3 augustus de warmste dag van augustus 1986 te zijn geweest, misschien wel van het jaar zelfs. Het was daardoor klam en heet in de trein. Een klein half uur daarvoor was ik 's middags in Groningen ingestapt. Op weg naar Schiphol waar ik samen met een oude kennis verder zou reizen. Eerst de stoptrein en dan overstappen in Amersfoort. Een week Ibiza zou mijn welkome vakantiebestemming van het jaar zijn. Tenminste, dat dacht ik vooraf deze zondag.

In Beilen was zij ingestapt. Ik verzonk, na mijn vermoedelijke licht aarzelende toestemming op haar vraag en mijzelf kennende, weer in mijn literatuur. Ook aan de overkant werd even later een boek gepakt. Vanuit mijn ooghoeken zag ik 'Een vlucht regenwulpen' tevoorschijn komen. Het bekendste boek van Maarten 't Hart. Lichtelijk begon de hartslag toe te nemen.

Hardlopen - Piriformis syndroom en blessure

Het beeste beentje voor de andere leggen en andersom
 (Pirformis-oefening)

Ergens begin november 2014 traden de eerste verschijnselen op bij het hardlopen. In de laatste kilometers van een trainingsrondje van 8 - 10 kilomer plotseling een toename van een zeurende pijn in de bilstreek. 'Het zou de regen en de kou wel zijn', denk je in eerste instantie. Dus het maar even wat rustiger aandoen was mijn eigen advies.

In eerste instantie leek het telkens vrij snel weer over te zijn, maar ergens half november nam het ernstiger vormen aan. Totaal geen pijn in de rustperiode veranderde binnen 3 stappen bij het begin van een nieuwe hardlooptraining in een felle stekende pijn op dezelfde plek.

Ik was niet meer in staat te rennen. Na een kleine 50 jaar kwam de hardloopmachine plotsklaps piepend en knarsend tot stilstand. Wat nu?

Dierentuin Emmen, maar Zoo, zoo

Het is zomer en tijd voor wat lichtere kost.

Griekenland is dagelijks hot op de agenda en binnenkort zien we dezelfde toestanden opduiken vanaf 2016 in zuidelijk Drenthe. Want wat komt daar binnenkort? Een Zwam-paradijs voor dieren oftewel "Wildlands". Let op de letter a. Een bijna bodemloze put met geld wordt daar besteed voor een stel beestjes.

Geld in het water gegooid?

Even vooraf gezegd, wat mij betreft kunnen alle dierentuinen per direct gesloten worden. Die beesten horen hier niet en laat ze lekker rondlummelen in de oceaan, oerwoud of Noord- en Zuidpool is mijn motto. Dan heb je echt respect voor de natuur. Een enigszins vooringenomen standpunt dus. Desondanks toch mijn mening en wat feitjes.

De verwachtingen van de bedenkers zijn ontzettend hoog. Voornamelijk om bij iedereen het geldplaatje rond te krijgen van de inmiddels € 200 miljoen van de nieuwbouw. Toch zijn er wat signalen, die op rood staan.

Terugblik op de lente van 2015 in Ten Boer

30 mei 2015 - Bijna wit op een ijskoude en natte zaterdagochtend

Terwijl de zomer misschien op het punt staat om los te barsten toch nog even een terugblik op de lente van dit jaar in onze regio. Een lente waar slechts een paar mensen zich misschien positief over hebben uitgelaten dit jaar.

De voornaamste reden. Het was te koud en die constatering klopt in grote lijnen. De lente kende namelijk maar weinig 20-plus-dagen dit jaar. Ten Boer telde er zelfs maar twee (5 en 11 mei).
Vooral mei viel op dit punt tegen, want deze maand -normaal één van de zonnigste van het jaar - kende dit keer minder zonneschijn en daarnaast ook nog eens 19 regendagen. Juist in de periode van de korte voorjaarsvakanties en dat blijft juist het meest in de herinnering hangen.

Maart en April waren echter juist wel uitgesproken zonnig. Beide waren weliswaar niet superwarm, maar met ruim 95 uur meer zonneschijn dan normaal mag je niet klagen. April verliep zelfs bijzonder droog, maar echt aangenaam was het maar zelden.

Omlandia B1 op Ameland

Omlandia B1

Het voetbalseizoen zou moeten worden afgesloten met een weekendje weg, aldus de leiding van Omlandia B1 in september 2014 en zo geschiedde het in het eerste weekend in Juni 2015. Rolf en Johan hadden connecties in Friesland en een uitermate geschikt pand voor dit soort uitstapjes werd geregeld.

Afgelopen vrijdag 5 juni was het dan eindelijk zover. Of het zo had moeten zijn, want 'Mother Nature' trok juist op de dag van vertrek alle zomerse registers open. Zonovergoten, bijna tropisch en andere superlatieven over het weer konden allemaal uit de kast worden getrokken.

Via de Noordelijke Ommelanden gingen we richting Lauwersoog en op naar Holwerd waar m.s. Oerd ons naar de andere kant van Nederland bracht. Bijna het buitenland aldus sommigen en verbindingen met het thuisfront nagenoeg onmogelijk. We waren nu echt volledig op ons zelf aangewezen en het werd dan ook een ware survivaltocht van vijftien jeugdspelers en negen begeleiders.

Op Ameland gearriveerd werden de gereserveerde fietsen terstond in beslag genomen en de troepen zetten zich in beweging richting het centrum van Nes.

Vanzelfsprekend was na een snelle installatie in de 4-sterren-locatie "De Postduif" maar één ding belangrijk en dat was sportief actief worden. Ruim driehonderd meter (!) wandelen werd het dus, voordat even een pauze werd ingelast.

Schaakclub Ten Boer - senioren - definitief ter ziele

Terugblik 12 februari 1948 - 26 mei 2015

De naam van Schaakclub Ten Boer blijft dankzij een enorme jeugdafdeling nog wel enige tijd voortbestaan, maar de seniorenafdeling heeft afgelopen dinsdag 26 mei 'de pijp aan Maarten' gegeven.
Hiermee kwam een einde aan ruim 67 jaar seniorenschaak in Ten Boer alhoewel ook al ergens in de 19e eeuw hier een schaakvereniging geweest moet zijn aldus schaakhistoricus en nu ex-clubgenoot Albert Prins.
De club, waarvan ik lid werd in 1972 en tot op de laatste dag lid ben gebleven. Als bedeesde puber van vijftien liep ik maar direct naar de seniorenafdeling. Als je sterker wil worden zijn sterke spelers immers de beste leermeester.

Compleet sportgek was ik en ben ik nog steeds. Als fanatiek sporter wilde ik destijds ook in zoveel mogelijk sporten goed worden, zo niet de beste. Al eerder eens geschreven 'als sporter kun je de lat niet hoog genoeg leggen'. Belangrijke voorwaarde is dan wel, dat je er ook in gelooft. De eerste partij tegen meester Meijer (Stadsweg) leverde gelijk een remise op waar zelfs even winst in de verte had gegloord. Een terugblik op mijn schaakclubleven. Zie ook Alberts Schaakblog (zie link)

Omlandia B1 - topscorers en terugblik seizoen 2014-2015

Kevin Potgieter (8)

De spelers, begeleiding en supporters van Omlandia B1 kunnen terugkijken op een geslaagd seizoen. Toch was het een seizoen met pieken en dalen. We zagen een stroeve start in de gewone competitie, belandden op de zevende plek, maar eindigden met een geweldige eindsprint toch nog op de tweede plek.

Het belangrijkste kenmerk van het team, waarvan ik nu de meeste spelers al ruim tien jaar ken en volg, is de geweldige vriendschappelijk sfeer, de teamspirit en de enorme wilskracht die elk jaar weer naar voren komt.
En de liefde voor het voetbal natuurlijk, die aan dit alles ten grondslag ligt. Zo gaan ze bijvoorbeeld samen uit zichzelf trainen in augustus, omdat er nog geen trainer is. De basis is dan min of meer gelegd voor een goed seizoen zou je zeggen met zo'n mentaliteit en instelling.

Eind augustus gaat de bekercompetitie dan van start. De eerste tegenstander: Bedum uit, altijd lastig.