't Was een lange, warme augustusavond na weer een zinderende zomerdag. Daarom nog even de tuin in om een frisse neus te halen. Opeens zie ik in de vroege duisternis iets op het gras.
"Pssst, kom eens gauw", roep ik naar binnen. Ondertussen loop ik langzaam het al licht vochtige gras op. De kinderen komen ook naar buiten. Bewegingsloos blijft het "iets" op het gras zitten. Langzaam kom ik dichterbij en trap het plotsklaps met een geweldige trap de bosjes in.
Het bleek de zwart-rode voetbal van Robert te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten