'Geknakt' Omlandia snakt naar einde competitie

Degradatie en verlies tegen The Knickerbockers

Zaterdag 16 mei. Een feestdag privé, maar niet voor Omlandia 1. Na de incidenten in Loppersum een paar weken geleden, de daaropvolgende 'vier wedstrijdpunten in mindering' door de KNVB, de aanvechting en het verweerschrift daarvan door Omlandia, volgde deze week de definitieve uitslag. 

Vooraf was nog hier en daar een optimistische verwachting te horen, een soort laatste, stille hoop, maar gevoelsmatig had ik zelf al enige tijd een lichte, unheimische, kriebel in de buik. Van nature ben ik echter een optimist, maar de kriebel bleef.

Het antwoord van de KNVB was vooral ontnuchterend: Omlandia's verweer wordt niet gehonoreerd. Ik zal hier verder niet over hun argumentatie uitweiden. 

Dat betekende, dat het vorig jaar gepromoveerde team weer net zo hard terugkeert naar de 4e klasse. In mijn ogen totaal onnodig. Vorige week en daarvoor lichtte ik al een tipje van de sluier op over de mogelijke oorzaken. Daar kom ik nog op terug. We gaan eerst even naar de wedstrijd van vandaag, Omlandia tegen Knickerbockers 1.

Uit werd het op 24 januari met 'code geel' vanwege ijzel en op een glad veld in Groningen nog 3-1 voor Omlandia. Het was de laatste winst van het team. Een gecontroleerde en mooie winst, aldus zoon Robert, ondanks de omstandigheden. Verdiend dus, naar zijn mening. Ik had me niet op de weg gewaagd en heb het gemist. 

Je zou dus kunnen denken, dat er daarom misschien toch nog wel een kansje op winst was vandaag. Ik zal u snel uit de droom halen. Het Ten Boerster-team was mentaal geknakt door de gang van zaken en heeft geen moment in de wedstrijd gezeten. Het scorebord was solidair en besloot ook direct al de handdoek in de ring te gooien en ging later helemaal op zwart.

The Knickerbockers (KB) werden nog een vijftal minuten bij het doel weggehouden, maar toen werd de stop uit de afvoer getrokken. Achterin was het een gatenkaas en de KB-ers wervelden er af en toe doorheen. Elke kans was bijna raak. Dat was wel in strijd met de statistieken, maar vandaag wel een feit.

En weer mocht Thijmen Kiel vissen

Bij rust was het 0-4. 

In de tweede helft had KB de kansen om er een ruime score van te maken, maar nu was de lat tot twee keer behulpzaam, verder keeper Thijmen Kiel zijn vuisten en handen en de verdediging, die er nog wat van probeerde te maken. Onnauwkeurigheid van de gasten deed de rest.

De slotperikelen

Het mocht niet baten. The Knickerbockers scoorden nog twee keer. Tussendoor mocht topscorer Remco zijn doelpuntje meepikken.

Eindstand 1-6.

Voetbalstatistieken. 

Velen lachen er om, maar ondertussen deed een op statistieken bijeen geraapt team mee (Hearts of Midlothian) om het kampioenschap in Schotland. De eigenaar krikte eerder Brighton & Hove Albion de lucht in. In België hetzelfde met Union Sint-Gillis. Eerder deden anderen het bij FC Midtjylland in Denemarken en die daar ook landskampioen werd. Je registreert gewoon alles en dan ga je los met de getallen en andere data. Heerlijk toch?

O.a. de directe vrije trap op doel werd door de laatste club 'verboden'. De bal opzij of een combinatie instuderen leverde een veel groter rendement op. Uiteindelijk zelfs bijna 50% doelpunten uit een spelhervatting. Zo is daar, soms op simpele wijze, nog veel aan toe te voegen. 

Remco Bolhuis scoort bij voorbeeld het gros van zijn doelpunten op korte afstand van het doel. Simpele intikkers, kopballen en soms best technische acties van dichtbij. Dus waar zet je hem dan niet neer? Wat wordt het speelplan?  Je moet hem bereiken, hoe dan ook als je geen tweede veel scorende spits hebt.

Bij Omlandia verdween na januari de 'power' voorin. De afstanden tussen de linies werden te groot, het middenveld leed veel meer balverlies en er ontbrak een speler die het team echt op sleeptouw kon nemen. Beheersing van gedrag is een punt voor de agenda, mogelijk ook de fysieke conditie, maar misschien wel één van de belangrijkste is de mentale instelling. De wil om niet te willen verliezen en dat vasthouden tot de laatste seconde van de wedstrijd. 

Ik heb nog veel meer ideeën, maar de vijand leest natuurlijk mee en die moet natuurlijk wel vroeg of laat in de opgezette val lopen.

Volgende week nog even op bezoek in Veendam, die ook na een goede competitiestart in een lichte crisis verkeerd. Kortom, de kans om er een boeiende wedstrijd van te maken, een soort revanche. Op naar een nieuw seizoen na een voor ieder hopelijk goede vakantie.